İstanbul Film Festivali İzlenimleri ve Oryantalizm/Self-oryantalizm Bağlamında Festival Modalarına Bakış

Posted on Eylül 17, 2018

0


Bu seneki İstanbul Film Festivali sonrası izlenimlerimin ikisini blogda (son bir filmler karması yazısı daha gelecek Western, Rider, Youth gibi filmleri düşünmeye çabalayan) yayımlamıştım; ama asıl “festival oryantalizmi” meselesini bir dergi yazısında ele alacağımı belirtmiştim. Bu üç yazı, bir anlamda kişisel festival tarihimden özet bir manzara vermesi anlamında, film festivallerinin mahiyeti üzerine bir fikir çabası… Aynı müzeler ya da post-modern sanat modalarından olan bienaller gibi film festivallerinin de taşıyıcısı olduğu “sanat ve hayat ideolojisinin” farkında olmak gerekiyor. Elbette müzelere, festivallere gidilmesin anlamını taşımıyor bu; daha çok gittiğiniz, dahil olduğunuz şeyin ne olduğunun şuuruna sahip olmakla ilgili bir dert… Size verileni afiyetle yeyip teslim olmak yerine, her daim şuurla ve şiirle “reddiyelerinizin” olması gereğinin bir dışavurumu…

Yazılar sırasıyla aşağıdadır:

Bir Seküler Ayin Olarak İstanbul Film ve 2018 Sürümünden Film Seçmeleri 1 1.bölüm

2018 İstanbul Film Festivali’nden Film Seçmeleri 2 ikinci bölüm

Türkiye’deki ve Batıdaki Film Festivallerine, Kültürel Oryantalizm Self-Oryantalizm ve Kendilik Meselesi Üzerinden Bir Bakış Denemesi üçüncü bölüm

 

 

Reklamlar